Atak paniki to nagły, paraliżujący lęk połączony z silnymi objawami somatycznymi. Trwa od kilku do kilkunastu minut. Towarzyszy mu uczucie utraty kontroli, omdlenia, a nawet strach przed śmiercią. Pojawia się bez wyraźnej przyczyny – w odczuciu osoby. To stan emocjonalny niewspółmierny do rzeczywistego zagrożenia, mogący powodować szereg specyficznych reakcji fizjologicznych takich jak przyspieszone bicie serca, zawroty głowy, spłycony oddech, ból w klatce piersiowej, nudności, drętwienie i mrowienie części ciała, uczucie gorąca. Osoby doświadczające tego zaburzenia często unikają sytuacji lub miejsc kojarzących się z przeszłymi atakami. Może to prowadzić do rozwoju strategii unikania. Ta natomiast może mieć wpływ na wystąpienie, np. agorafobii – lęku przed przebywaniem np. w komunikacji miejskiej, zamkniętych lub otwartych przestrzeniach. Najskuteczniejszą metodą leczenia ataków paniki jest psychoterapia często w połączeniu z farmakoterapią.