Zaburzenia lękowe to grupa schorzeń, w których lęk przestaje być naturalną reakcją na zagrożenie, a staje się paraliżującym, długotrwałym stanem. Utrudnia on normalne funkcjonowanie, wpływając na decyzje, relacje i zdrowie fizyczne.
Ataki paniki to nagłe epizody intensywnego przerażenia, które osiągają szczyt w ciągu kilku minut. Towarzyszy im silne przekonanie o nadchodzącej śmierci, utracie zmysłów lub zawale serca.
Najczęstsze objawy zaburzeń lękowych i napadów paniki to:
- kołatanie serca, duszność i ucisk w klatce piersiowej,
- nadmierne pocenie się, drżenie rąk lub całego ciała,
- zawroty głowy, nudności, uczucie odrealnienia (derealizacja),
- ciągłe zamartwianie się i przewidywanie najgorszych scenariuszy,
- unikanie miejsc lub sytuacji, które wywołują niepokój,
- napięciowe bóle mięśni oraz kłopoty ze snem.
Przyczyny lęku mogą być różnorodne:
- przewlekły stres i traumatyczne wydarzenia z przeszłości,
- uwarunkowania genetyczne i biologiczne funkcjonowanie układu nerwowego,
- cechy osobowości, takie jak perfekcjonizm czy niska samoocena,
- nadużywanie substancji psychoaktywnych lub kofeiny.
Skuteczne leczenie zazwyczaj obejmuje psychoterapię (szczególnie poznawczo-behawioralną), która pomaga oswoić lęk i wypracować techniki radzenia sobie z atakami. W wielu przypadkach wsparciem jest również opieka psychiatryczna.